Кафедральны сабор Сашэсця Святога Духа

Сабор Святога Духа быў пабудаваны ў стылі барока паміж 1633-1642 ў якасці галоўнага храма каталіцкага манастыра бернардынцаў. Падчас 1700-1800-ых ён быў рэканструяваны да сапраўднай архітэктурнай формы. У 1852 годзе манастыр быў зачынены, а яго манашкі былі адпраўленыя ў горад Нясвіж. У I860 былая манастырская царква была пераўтвораная ў праваслаўную царкву. Праз дзесяць гадоў тут быў адкрыты праваслаўны манастыр.

У 1918 годзе, пасля закрыцця манастыра, будынак выкарыстоўваўся для розных мэтаў: у якасці спартыўнай залы, перасыльнай турмы для раскулачаных сялян. Службы былі адноўленыя падчас Другой сусветнай вайны. Самай каштоўнай рэліквіяй з'яўляецца цудатворны абраз Божай Маці. Іншай святыняй храма з'яўляюцца нятленныя мошчы Святой Сафіі Слуцкай, унучкі Анастасіі Слуцкай.

Чытаць таксама

Касцёл святога Андрэя

Пасёлак Лынтупы размешчаны ў памежнай зоне Беларусі. Першы храм быў пабудаваны тут прыкладна ў сярэдзіне XV стагоддзя. У пачатку XX стагоддзя мясцовая святыня згарэла, і ўладальнік Лынтуп Юзэф Бішэўскіх вылучыў сродкі на ўзвядзенне новага мураванага касцёла.

Храм Божага Цела (Фарны касцёл)

Грандыёзны храм пабудаваны ў 1584-1593 гг.. Ён выкарыстоўваўся як касцёл езуіцкага кляштара і быў выкананы па праекце італьянскага архітэктара Джавані Марыя Бернардоні.

Свята-Елісавецінскі манастыр

Вялікая Княгіня Лізавета была роднай сястрой імператрыцы Аляксандры, муж і жонка апошняга рускага цара і, як і пара царскіх пакутнікаў, прыняла смерць ад рук бальшавікоў-багаборцаў ў ліпені 1918 года.